Złe samopoczucie, ostry ból gardła i gorączka. To typowe objawy anginy, która atakuje znienacka i jest jedną z najpowszechniejszych chorób zakaźnych, która dotyka zarówno dorosłych, jak i dzieci. Nieleczona lub niepoprawnie zdiagnozowana grozi powikłaniami stanowiącymi bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia.

Blisko 90% populacji przynajmniej raz w życiu chorowało na anginę. Ta choroba górnych dróg oddechowych nazywana bywa również ostrym zapaleniem gardła i migdałków, które przeważnie wywołane jest przez zakażenie paciorkowcami, ale niekiedy jej podłożem są również wirusy i grzyby. W klimacie takim jak nasz notuje się wzmożoną zachorowalność na anginę przede wszystkim w okresie jesienno-zimowym oraz wiosną. Zdecydowanie częściej schorzenie to diagnozowane jest u dzieci i młodzieży, ale ze względu na to, że rozprzestrzenia się drogą kropelkową, w grupie osób narażonych na jej wystąpienie znajdują się również dorośli.

Objawy anginy

Pierwsze objawy choroby pojawiają się po ok. 3 dniach od kontaktu z osobą zarażoną. Tym, co ją charakteryzuje, jest gwałtowny początek. Wśród symptomów wyróżnia się:

  • bardzo ostry ból gardła (może być mylony z zapaleniem gardła),
  • wysoką gorączkę,
  • uczucie zmęczenia i ogólnego rozbicia,
  • nudności, wymioty (przede wszystkim u małych pacjentów),
  • powiększenie węzłów chłonnych (głównie szyjnych i podżuchwowych),
  • czerwone, rozpulchnione migdałki z czopami ropnymi,
  • ból głowy (może promieniować do uszu),
  • katar, chrypkę, kaszel (głównie przy anginie wirusowej).

Leczenie anginy

W przypadku pojawienia się którychś ze wspomnianych objawów konieczna jest diagnostyka w gabinecie lekarskim. Przy anginie wirusowej przepisywane są niesteroidowe leki przeciwzapalne, przeciwbólowe czy przeciwgorączkowe oraz zaleca się płukanie gardła specjalnymi preparatami. Z kolei przy anginie bakteryjnej (paciorkowcowej) wdraża się przede wszystkim antybiotykoterapię (często penicylinę) – jest jednak skuteczna tylko wtedy, gdy stosuje się ją zgodnie z zaleceniem specjalisty.

Powikłania po anginie

Prawidłowa diagnostyka, leczenie oraz badania kontrolne po zakończeniu farmakoterapii (morfologia+OB, badanie moczu, EKG) są niezwykle istotne ze względu na niebezpieczne dla zdrowia i życia powikłania po anginie. Wśród nich można wymienić m.in. zapalenie ucha środkowego czy ropień okołomigdałkowy.

Ropne powikłania po anginie

Ropień okołomigdałkowy

Pojawia się w wyniku zakażenia ściany gardła – jest jednym z najczęstszych powikłań anginy. Charakteryzuje się silnym bólem po jednej stronie twarzy, któremu może towarzyszyć również szczękościsk, zgrubienie podniebienia oraz utrudnione przełykanie. Jego pojawienie się wymaga pilnej interwencji laryngologicznej.

 

Zapalenie ucha środkowego

Do jego objawów zalicza się przede wszystkim silny, kłujący ból ucha, problemy ze słuchem oraz gorączką. Niekiedy dochodzi też do zebrania się płynu. Ze względu na to, że istnieje duże ryzyko „przejścia” zapalenia na ucho wewnętrzne, kluczowe znaczenie ma jak najszybsza diagnostyka w gabinecie laryngologiczny.

 

Zapalenie zatok

Zapalenie zatok objawia się bólami głowy (nasilającymi się podczas schylania lub innych gwałtownych ruchów) oraz wydzieliną ściekającą po tylnej ścianie gardła. Wymaga konsultacji lekarskiej.

 

Zapalenie płuc

Ból w klatce piersiowej, duszności, kaszel, odkrztuszanie wydzieliny ropnej czy bóle głowy to oznaki świadczące o rozwijającym się zapaleniu płuc. Więcej o tej chorobie pisaliśmy tu.

 

Zapalenie mięśnia sercowego

Wyjątkowo niebezpieczne powikłanie po anginie, które wymaga pilnej interwencji kardiologicznej. Chorego powinny zaniepokoić kołatanie serca, niski lub nieregularny puls, bóle w klatce piersiowej oraz zmęczenie i osłabienie. Leczenie wymaga wizyty w szpitalu oraz farmakoterapii.

 

Nieropne powikłania po anginie

Kłębuszkowe zapalenie nerek

To powikłanie po anginie występuje przeważnie u dzieci. Objawia się bólem w okolicach nerek, zmienionym kolorem moczu, nudnościami, bólami głowy, utratą apetytu. Leczenie odbywa się za pomocą antybiotykoterapii.

 

Gorączka reumatyczna

Paciorkowce wpływają również na nieprawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego, co może skutkować gorączką reumatyczną. W jej wyniku może dojść do zapalenia wielu narządów m.in. serca oraz do uszkodzenia stawów. Jej symptomy to wysoka gorączka i zaburzenia pracy mięśni twarzy.

                                                                 

Pląsawica mała

Zakażenie paciorkowcami może wywołać także pląsawicę małą, nazywaną także pląsawicą Sydenhama. Schorzenie ma podłoże autoimmunologiczne – ustępuje samoistnie, ale bardzo często powraca. Charakteryzuje się niekontrolowanymi ruchami, natręctwami ruchowymi oraz ogólnym rozdrażnieniem i rozbiciem.

 

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Choroba stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia – może spowodować rozwinięcie się sepsy. Zaczyna się od sztywności w okolicach szyi. Następnie pojawiają się bóle głowy, światłowstręt, wysoka gorączka (typowe powikłanie po anginie u dzieci), senność. W kolejnej fazie choroba powoduje niedowłady i drgawki.